બાળપણ

વીતી ગયો એ સમય જેમાં વેકેશન નો જણકાર રે,ગિલી-ડંડા, સંતા કુકડી નો ગલિયો માં ખનકાર રે, સાયકલ શીખવી, ઝાડે ચડવું-પડવું એનો મોઢે મલકાટ રે,હવે ટેમ્પલ-રન ને મારિયો નો જ રઘવાટ રે, ધૂળ માં રમવું, આખ મીચોલી એ ક્યાંય ન છલકાય રે,બસ મોબાઈલ માં હવે પબ-જી, લુડો ની ભરમાળ રે, સાંજ ટાણે નદી-પર્વત રમવાનો એ ઉન્માદContinue reading “બાળપણ”

આદત છે મને.

નાની નાની વાત માં છૂટવાની આદત છેં મને, મારા જ વાંક માં રિસાવાની આદત છે મને, શબ્દો ની રક જક માં ભાગવાની આદત છે મને, મારા જ ડંકો વગાડવાની આદત છે મને, મારા મન ને ન મનાવાની આદત છે મને, મારા મન નું જ ચલાવાની આદત છે મને, જાણું છું ફકીર છું હું, ફકીરી નીContinue reading “આદત છે મને.”

હું, તું અને સેવ-ઉસલ

વાત કરૃ અમારી દોસ્તી ની તો સેવ-ઉસલ નું નામ પેહલા લેવું પડે. હું છું જીગર અને મારો પ્રિય મિત્ર નીકુલ. અમે બંને આમ તો વડોદરા ના જ પણ નિકુંલ ના પપ્પા આમદવાદ માં એક કપડાં ની ફેક્ટરી માં નોકરી કરતા હતા એટલે એ સ્કૂલ એડયુકેસન એને ત્યાં પૂરું કર્યુ. હવે એ વડોદરા શહેર માં એનુંContinue reading “હું, તું અને સેવ-ઉસલ”

Design a site like this with WordPress.com
Get started