બાળપણ માં અમુક વાતો દરેક ને બઉ મીઠી લાગણી નો અહેસાસ કરાવતી હોઈ છે. અને એમાં પણ ઉનાળો અને વેકેશન. હું હમણા થોડાં દિવસ પહેલા બપોરે ઓફીસ ની બહાર એક શેરડી વાળા ને એની હાથ લારી લાઇ જતા જોયો. બધા ને ઠંડો ઠંડો શેરડી નો રસ આ બનાવી ને પીવડાવતો હતો. હું પણ ત્યાં ગયી ને એક ગ્લાસ શેરડી નો રસ પીધો.ત્યાંજ મને મારી બાળપણ ની એક વાત યાદ આવી.
અમારે ગલી ના નાકે ઉનાળો શરૂ થાય એક શેરડી ના રસ ની નાનકડી દુકાન ખુલી જાય. મને યાદ છે કે સાંજે 8 વાગ્યા પછી અમે બધી છોકરીઓ ઘરે થી દસ રૂપિયા લઈએ ને ચાલતા જ નીકળી પડીએ…ને ખૂબ જ હોંશે હોંશે ફરવા નીકળી પડીએ. મન માં તો જાણે કાઈ મોટું કામ કરવા જવાના હોઈ એમ ખુશીઓ ભરી લઈએ. અને એમાં મમ્મી ને પપ્પા જવાની પરવાનગી આપી દે પછીતો એક અનેરો જ ઉમંગ આવી જાય.
મને યાદ છે કે પહેલે થી અમે બહેનપણીઓ નક્કી કરી લઈએ કે સાંજે જલ્દી જમી ને બધુ કામ પતાવી ને તૈયાર થઇ ને નીકળવું..અહાહા…એ ઠંડો પવન, કાલે સ્કૂલ નથી જવાનો આનંદ, કોઈ પણ રોક-ટોક વિના અમે પાંચ થી છ છોકરીઓ શેરડી વાળા ભાઈ ની દુકાન માં જઈએ ને એ મજાનો રસ પીએ. કોઈ ફાઈવ સ્ટાર હોટેલ જેવી નઈ, બસ નાનકડી દુકાન. જેમાં ચાર બાજુ લાકડા ના ટેકા ને ઉપર વાસ નું છાપરું બનાવેલું હોઈ. ઉનાળા ની આ એક મીઠી યાદ જે જિંદગીભર સાથે રહેશે.

એ સમય માં કોઈ ફૉને ન હતો.એટલે બસ ત્યાં બેસી ને ગપ્પા મારવાના. કોઈ સેલ્ફી લેવાના અભરખા વિના બસ એ આનંદ ની પળ ને માણતા હતા. બાળપણ ની આવી નાની નાની વાતો જીવન નો અનેરો આનંદ આપતી રહે છે.
-પ્રાચી ભટ્ટ
Nice
LikeLike