કાકી ના ઓટલે થી…

પ્રેમમાં કંઈક અલગ જ અનુભવ છે. પ્રેમ ની કોઈ પરિભાષા નથી પણ દરેક વ્યક્તિ પોતાના પ્રેમ ના અનુભવ ને શબ્દો માં ઉતારી પ્રેમ ની લાગણીઓ ને વાચા આપે છે એટલે જ કદાચ પ્રેમ બધા ને સમજવો અઘરો લાગતો હોય છે. અહીં પ્રેમ નો અનુભવ કોઈ ના માટે સુખદ તો કોઈ ના માટે દુઃખદ હોઈ શકે, પ્રેમ કયારેય યોગ્યતા જોઈ, સમય,સંજોગો કે કોઈના ગુણ-અવગુણ, રૂપ-સુંદરતા,પરિસ્થિતિ, દરજ્જો, વાણી, વર્તન, પૈસો,સંપત્તિ કે પછી કોઈ પણ યાદી સાથે જોડાયેલ નથી. પ્રેમ ને કોઈ બાહ્ય કે આંતરિક આવરણ નથી હોતું. પ્રેમ કોઈ ને કદી બાંધતુ નથી. એતો ખુલ્લા ગગન માં પાંખો ફેલાવી ઉડવા નો સરળ ને સુખદ મોકો આપતું રહે છે. પ્રેમ માં સાથ-સહકાર-સાચી સમજણ ખૂબ મહત્વ નો ભાગ ભજવે છે.

અહીં પ્રેમ માં ઘવાયેલ, તરછોડી ગયેલ/દીધેલ, છળ-કપટ વાળા ઢોંગી કે દેખાડો કરે એવા સંબધો ની વાત નથી, પ્રેમ પવિત્ર છે. એમ તો પ્રેમ માં કોઈ કારણ, કોઈ જરૂરિયાત, કોઈ ટર્મ-કન્ડિશન ની જગ્યા નથી હોતી. પ્રેમ માં હિસાબ-કિતાબ ની વાતો શૂન્ય બરાબર છે.

પ્રેમ માં ટીટ ફોર ટેટ (જેવા સાથે તેવુ) અથવા ગિવ એન્ડ ટેક (એક હાથ લે ને એક હાથ દે) એવું તો જરા પણ શક્ય નથી. પ્રેમ જેટલો ઊંડો, વિસ્તાર માં પોહળો અને ગૂંચવણ ભર્યો લાગે એથી વીશેષ પ્રેમ ગાંડો અને સાથે રસપ્રદ પણ છે. પ્રેમ કરવા વ્યક્તિ ની હાજરી જરૂરી નથી. પ્રેમ માટે એનો સ્વીકાર, પ્રતિસાદ કે સરખો જ ભાવ હોવો જરૂરી નથી.

પ્રેમ કહી શકો તો ભગવાન ને ભક્ત બંને વચ્ચે નો ભાવ ને ભક્તિ રૂપ દરર્શાવે, માં પોતાના ગર્ભ માં ઉછરી રહેલ જીવ માટે પાંગરી રહેલ લાગણીઓ દર્શાવે, કે પછી મનુષ્ય નો પ્રકૃતિ પ્રેમ, કે કોઈ વસ્તુ પ્રેમ હોય, અહીં દરેક જીવ માં પ્રેમ: પ્રત્યક્ષ કે પરોક્ષ રૂપે વસેલો રે છે. મનુષ્ય હોઈ કે પશુ , પંખી, ખરેખર જોવા જઈએ તો આ લાગણીઓ નિર્જીવ પદાર્થ, વસ્તુ કે જગ્યા સાથે પણ થઈ જાય. મોહ માયા ને વશ થઈ પ્રેમ એ, એનું સ્વરૂપ લઈ એનું કામ કરીને જ જાય છે.

પ્રેમ માં પડવું, પ્રેમ માં રહેવું અને એ પ્રેમ નિભાવુ સૌથી કઠિન છે. એક વાર પ્રેમ માં પડી જુઓ, તરતા જાતે જ આવડી જશે. ને પછી પ્રેમ ના દરિયા માં વહેતાં રેહશો. એક દિવસ ખબર પડશે આ પ્રેમ નો દરિયો પોતાના અંતર મન માં પણ વહે છે. તયારે જ જિંદગી નીંખરી જાય ને એની ખરી મજા આવશે,પછી પ્રેમ જીવન ની સફર માં દરેક યાદો માં પરિવર્તીત થતું જાય. આ પ્રેમ પછી એક પેઢી થી અનેક પેઢી માં પ્રસરતું જાય.

-પ્રાચી ભટ્ટ

પ્રેમ ફક્ત શબ્દ નથી, આ લાગણીઓ છે. બે વ્યક્તિ વચ્ચે નો અંતર મન નો પ્રવેશદ્વાર છે. પ્રેમ બે વ્યક્તિ,બે આત્મા,બે શરીર, કે બે હૃદય ને સતત સાથે રાખતું અદ્રશ્ય, અદ્દભુત અને નુક્લિઅર શક્તિ કરતાં પણ વધુ શક્તિ ધરાવતું ધરતી પર નું ચુંબકીય તત્વ છે.

પ્રેમ વ્યક્તિ ને સતત સંપૂર્ણ પણા નો અહેસાસ અપાવે છે. પ્રેમ થકી, માનસિક અને શારીરિક સુજ-બુજ વધે છે એટલે પ્રેમ માણસ ને બાહ્ય અને આંતરિક ઉર્જા થી પૂર્ણ પુરસોત્તમ બનાવી શકે એટલી ક્ષમતા ધરાવે છે. કહેવાય છે પ્રેમ માં પડી ને મનુષ્ય પાગલ બની જાય છે પણ અહીં હકીકત એ છે, પ્રેમ માં પડી ને વ્યક્તિ પોતાનું તો વિચાર કરે જ છે પણ સાથે સાથે સામે પ્રેમી પાત્ર નું પણ વિચાર કરતો થઈ જાય છે. અને એકબીજા ના પરિવાર ની લાગણીઓ ને પણ માન-સમ્માન આપતો બની જાય છે.

સાચું જોવા જઈએ તો પ્રેમ સામાજિક અને વ્યવહારિક જવાબદારીઓ શુ છે અને એને કઈ રીતે નિભાવી એની સમજણ ધીરે ધીરે જાણતાં-અજાણતા કરાવતો જાય છે.

દુનિયા માં પ્રેમ એ એક ધર્મ, એક જાતિ , અનેક જૂથ,એક આખો સંઘ , એક અલગ સંપ્રદાય, એક આખો અલગ દેશ ધરાવે છે. આપણી જ સાથે રહેતા, પણ એમના વિચાર, આચાર, વ્યવહાર અને બીજી નાની-મોટી વાતો ને સામન્ય વ્યક્તિ કરતા એમને જુદાં જ દર્શાવે. તમે આ પ્રેમ ને દુનિયા, વિશ્વ કે બ્રહ્માંડ માંથી નકારી કે ત્યજી શકો એ અશક્ય.

એક વ્યક્તિ બીજી વ્યક્તિ ના પ્રેમ માં પડે, ત્યાર પછી ભલે બંને ના હૃદય ના ધબકારા એમના પોતાના જ શરીર માં ધબકતા હોય પરંતુ, એ હૃદય પ્રત્યેક ક્ષણ એકબીજા ના વિચારો માં ડુબી ને એકબીજા ના માટે જાણે ધબકતું હોય એવો જ આભાસ કરાવતું રહે છે.

-પ્રાચી ભટ્ટ

ख़्वाहिश नही अब,
किसी के प्यार की,
कद्र नहीं यहा,
किसीको किसीके जज्बात की,

इंतज़ार नही किसी का,
अब भूल तुजे जाऊंगा,
तेरी कसम खुदा मैं,
उस गली दुबारा नही जाऊंगा

-प्राची भट्ट

સંગીત એવો સંયોગ રચે,
ધરતી પર સ્વર્ગ રચે,

સાત સુરો નો માહોલ ઘઢાયો,
જયારે,મધુર સ્વરે પ્રભાતિયો ગુંજાયો,

ઉડે બગીચે સંગીત નો ફુવારો,
આરોહ, અવરોહ ની પકડ માં હું દુઃખ ભુલાણો,

ફૂલો નો પમરાટ મગજ માં ફેલાયો,
વીણાના સુરે ભમરો ફૂલો પર મંડરાયો,

મળી ધરા ને સાત સુરો ની મધુરતા,
સંગીત તારા જાદુ થી નયન,અંગ ફરકતા,

ગઝલ, ભજન, કીર્તન એવાં તો ગવાયા,
તારા, ભાનું, નભ ક્ષણભર અહીં અટકાયા,

લયબધ સ્વરો માં ગીતો એવા એ રચાયા,
કે કવિના વસંતકેરા સ્વપ્નો આકાશે ગુંજાયા.

-પ્રાચી ભટ્ટ

મારા જીવન ની ડાયરી,
તારા નામ થી લખાયેલી,

તારી નાની-મોટી વાતો,
એમાં વિગત વાર નોંધાયેલી,

મીઠી યાદો, તીખી વાતો,
દરેક પાને કરાયેલી,

રિસાવું ને રીઝાવું તારું,
ઝીણવટ ભેર લેવાયેલું,

કુટેવો ને મજાક મેં તો,
આખે આખો ઉતારેલો,

સમય હોય તો વાંચજે,
આપણા જીવન ની ડાયરી.

– પ્રાચી ભટ્ટ

पंख फैलाके तू उड़ चल,
थाम ले हाथ मेरा ओर तु उड़ चल,
मौका मिला आज दिलको लिये तु उड़ चल,
मस्त मगन होके आसमान को छु ले चल,
बादल पर छोड़ चले निशान ऊंचे तु उड़ चल,
दुनियां की फिक्र छोड़ तु साथ मेरे उड़ चल।

-प्राची भट्ट

सही समय की प्रतीक्षा करो,

मन से मक्कम तुन बनो,
दुख के दिन भी लौट जाएंगे,
जब चल उठेंगे तेरे कदम,
सूरज फिरसे रोशनी फैलाएगा,
जब कोशीश होगी हर पल,
वो एक दिन भी जल्दी आएगा,
जब सारा संसार मुस्कुराएगा।

-प्राची भट्ट